|
|
| Bænheitur berserkur |  Það eru til margar sögur af íslendingum er hafa barið mann og annan og tekið útlendinga til bæna. Td. sögðum við frá hér á Kraftaheima vefnum frá klakverja er barði 10 pólverja í Stavanger í Noregi nýlega, en sú viðureign kom í norskum blöðum. Þeir pólsku flúðu undan okkar manni og þurfti löggan að stöðva berserkinn frá klakanum um síðir.
Prestar eru venjulega rólyndismenn og eigi frekir til vöðvaaflsins en inná milli þeirra leynast hörkunaglar eins og t.d. Gunnar Sigurjónss kraftaklerkur sem veit eigi afl sitt...
Íslensk saga greinir frá sérkennilegum presti á Vestfjörðum. Hann heitir Jón Ásgeirsson og var fæddur að Holti í Önundarfirði 1804 og dó í ágætri elli 1886 tæpra 82 ára að aldri. Svo var Séra Jóni lýst á bestu árum hans að hann hefði verið meðalmaður á vöxt, heldur grannvaxinn en beinamikill og með hinum hraustustu mönnum til burða og harðfengur við störf sín og svo fótfimur að fáir þyrftu við hann að reyna. Hann var fjörmaður svo mikill og svo snar að enginn maður stóð við honum í glímu fram á síðustu æviár. Engu að síður var prestur ljúfur og yfirlætislaus og prestsverk hans öll hin allra bestu, en honum þótti sopinn góður eins og var við hæfi í þá daga. Hann þótti og enginn veifiskati.
Svo er atburðum lýst í bókinni Kynlegir kvistir (Ævar R Kvaran 1964) er gerðust inn á Þingeyri við Dýrafjörð í kalsaveðri árið 1837 (aðeins stytt og breytt):
Hópur ölvaðra frakka eru með háreisti mikla fyrir utan verslunarbúðina í þorpinu. Þá kemur út úr búðinni íslendingur nokkur og hefur sá brennivínstunnu í fangi og fer létt með þótt væri við skál. Frakkarnir ráðast að honum og tekst að ná af honum tunnunni þar eð þeir koma honum að óvörum. Nokkrir frakkanna fara nú af stað með tunnuna en aðrir hefta för landans er hann ætlar að ná tunnunni aftur. Leiðist honum þóf þetta og ræðst á mannhringinn, hefur sig á loft og stekkur yfir hann. Við þetta espast frakkar mjög og sækja að íslendingnum. Grípur hann þá þann fransmann er næstur var hendi, taki góðu og hefur fyrir barefli og ver sig með honum um hríð. Reiðast nú frakkar mjög vegna þrjósku og fífldirfsku íslendings þessa er ekki var nema meðalmaður á vöxt, þótt furðulegir kraftar virtust með honum leynast.
Þarna var þá kominn enginn annar en Séra Jón Ásgeirsson sem barðist þarna einn við ofurefli liðs eins og hamrammur berserkur.
Frakkarnir taka nú fram hnífa sína og sækja frekar að honum. Klerki þykir nú barefli það er hann hafði heldur óliðlegt, sleppir því og fær sér harðan lurk. Rennur þá á hann berserksgangur mikill. Sækir hann nú hart að frökkum og þjarmar svo að þeim að þeir leggja á flótta þótt 18 væru að tölu og yfirgefa herfang sitt.
Íslendingurinn sækir fast eftir og rekur flóttann til sjávar. Frakkar komust við illan leik út í báta sem fljóta við land og róa lífróður út í skip. Höfðu þá margir þeirra hlotið sár og þurfti að bera 3 þeirra um borð. Skildi þar með frökkum og hinum rammeflda íslendingi. Ekki er þess getið af vitnum að prestur hafi særst í viðureigninni né verið teljandi þreyttur, því sama dag leggur hann á Ákftamýrarheiði og hafði brennivínstunnuna góðu á baki sér og kom með hana heim um kvöldið.
Vart hefur frakka þá grunað er svo halloka fóru fyrir garpi þessum, að þar færi einn af drottins þjónum.....!
| | Hugleiing: KE | Heimild Kynlegir kvistir -Ævar R Kvaran | Dags. 0---1-2006 |
|
|
