|
|
| "ER BARA EKKI HÆGT AÐ SKERA Á ÞETTA HELVÍTI?" |  Vitni vort sem er svona venjulegur trimmari til skjóðu og anda skellti sér í smá kardíó í Gym80 fyrir eigi alls löngu síðan og lenti þar í nokkuð undarlegri lífsreynslu.
Þar sem hann var staddur undir steypibaðinu eftir gott púl, stormar þar allt í einu inn Skeggjaður stutt-moli í æfingagallanum og veður inn undir eina sturtuna og skrúfaði frá kalda vatninu. Trimmarinn okkar fór að hugsa með sér hvort hann hefði verið að missa af einhverju í æfingaprógramminu sínu... ?... En sá loks að molinn var að kæla á sér lærið, sem var tekið að bólgna ofan við hnéð og var þó á stærð við vænan svínaskrokk fyrir.
Smám saman bar þarna að nokkra mola sem voru að kanna ástandið á þeim klædda í sturtunni og þá kom í ljós (eftir því sem vitnið skildi) að annar moli hafði misst 200kg aftur fyrir sig í beygjum og hlammað þeim á lærið á skegg-molanum.
Menn fóru eitthvað að leggja á ráðin um hvernig ætti að kæla bólguna ógurlegu og einn stakk uppá því að skokka niður til Nings´ frænda og sækja þar klakapoka, því ósköpin væru farin að bólgna hratt.
Heyrist þá í skegg-molanum: "Er bara ekki hægt að skera á þetta helvíti"?
Vitni vort var því miður ekki það menntað að vita hver var þarna á ferð, enda var hann líka á hraðferð í vinnuna aftur. Molinn var eins og vitnið sá hann með Össurar-skegg Skarphéðinssonar og leit út fyrir að vera tiltölulega ungur að árum.
Síðar kom í ljós að þarna var á ferðinni Borgarnesbollan Þorvaldur Kristbergsson, sem reyndi eins og vitleysingur að grípa stöngina þegar Guðjón Fjeldsted var að beygja og klikkaði illilega og hélt að hans síðasta stund væri runnin upp.
Það er ekki hægt að segja annað.
Þeir eru einstakir þessir utanbæjarmenn!
| | Hugleiing: K-E | Heimild | Dags. 2---0-2006 |
|
|
